کریتیک

جان یوجل( 1999- 1926) شاعر سرشناس شعر مدرن ترکیه، با زبان صمیمی و چند لایه ی ِ خود در شعر ترکیه شیوه ای متفاوت خلق کرده است.  جان یوجل  فرزند حسنعلی یوجل به سال 1926 در استانبول دیده به جهان گشود. در دانشگاههای آنکارا و کمبریج زبان لاتین و یونانی را فرا گرفت و در تعدادی از سفارتخانه ها با سمت مترجم مشغول کار شد. یوجل در بخش تورکی بی بی سی لندن به گویندگی  پرداخت. خدمت سربازی خود را در کرده به پایان رساند و در سال 1958 به هنگام بازگشت به ترکیه در بودروم (Bodrum )  راهنمای توریستها شد. بعدها به عنوان شاعر و مترجم مستقل در استانبول به حیات ادبی حرفه ای روی آورد. در سال 1956 با گولر یوجل ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو فرزند دختر ( گؤزل و سو) و یک فرزند پسر ( حسن ) است. در سالهای آخر عمرش به داتچا(  Datça ) نقل مکان کرد و نوشته های خود را بطور هفتگی  در نشریه لمان (Leman) و ماهانه  در نشریه اؤکوز(Öküz) به دست انتشار سپرد. در انتخابات 18 نیسان به نمایندگی از جانب حزب ÖDP نفر نخست از شهر ازمیر انتخاب شد. یوجل شب 12 اگوست سال 1999 چشم بر جهان فرو بست و در میان گلهای آفتابگردان - که عاشق شان بود - به خاک سپرده شد. 

شعر سبز

تکثیر می شوند ستارگان

در امتداد نگاهت.

چندان که به انگشتان نتوان شمرد.

گاه آوازهای شبانه به گوش می رسد

و

گاهی سکوت.

گوش که بخوابانی

صدا ها اوج می گیرد در شب

تند و آرام.

هر چیز به زبان خود سخن می گوید

گرچه تاریکی بپوشاندش

و همچنان ادامه می یابد رنگارنگ

در شاخه های  درخت، در باد

و دردل شب .

هر چیز با رنگ خود سخن می گوید.

چشم می بست  و منتظر می ماند

سرپنجه های برگ گون اش  را می گستراند

گوش می خواباند تا بشنود

در شاخه های درخت ، در باد

سبزی را ؛

می شنید و در رویاهایش  به خواب می رفت...