Metin ALTIOK
KONYAK, KİTAP VE KAHVE
Tenha bir eylül bahçesinde
Bir bardak konyak, kitap ve kahve
Otururken dalmış kendi kendime,
Güz rüzgârı geçiyor kitabımın içinden
Ot kokan nefesiyle.
Hızla çevirerek sayfalarını
Savuruyor bütün harfleri
Gözlerimin önünde,
Koparıp kimbilir hangi sözlerden
İrili ufaklı belki binlerce.
Telâşla kapatıyorum kapağını kitabın
Bastırıp üstüne elimle.
Bakıyorum herşey yerliyerinde;
Tenha bir eylül bahçesinde
Bir bardak konyak, kitap ve kahve.
تنها در باغی خزان زده
یک بطری کنیاک، کتاب و قهوه
نشسته و غرق در اندیشه های خود
باد خزان
با نفس آغشته به بوی علف
از لابه لای کتابم می گذرد.
در برابر چشمان ام
صفحات را تند بر می گرداند
و حرفها را به هم می ریزد.
چه کسی می داند
چند هزار
کلمه کوچک و بزرگ
در باد گم می شود؟
به سختی جلد کتاب را می بندم
دستهایم را روی آن می فشارم
می بینم
در باغ ِ خزان زده
همه چیز مرتب است
یک بطری کنیاک ، کتاب و قهوه.
COFFEE, COGNAC AND A BOOK In a lonely September gardenI sit with my cup of coffeeMy cognac and my bookTurning over deep thoughtsThe wind blows throughThe pages of my bookWith the smell of grass Riffling the pages quicklyMuddling the lettersIn front of my eyesWho knows how manyThousands of wordsBoth small and greatAre lost in the wind I hastily close the cover
Pressing it firm with my handPeeking, see all is in orderIn a lonely September gardenWith a cup of coffeeA book and a cognac