کریتیک

                                       "راز داوینچی" یا مارش فمینیستی دن براون

ده سال پس از انتشار " نام گل سرخ" اثر امبرتو اکو و رمان "عطرساز" اثر پاتریک ژوسکین هیچ کتابی به اندازه ی رمان" راز داوینچی " سر و صدا برپا نکرده بود. بحث در باره ی این کتاب هنوز هم ادامه دارد و گویی همه می خواهند چیزی در باره اش گفته باشند. عده ای آن را در ردیف ادبیات جدی قرار نمی دهند و هستند کسانی که این اثر را طلیعه دار عصرجدید می انگارند. دسته دیگری می گویند که کتاب به سفارش قدرتهای سیاسی (خصوصا" قدرتهای یهودی – ماسون ) نوشته شده  است . مضاف بر اینها چند سالی است که کتاب راز داوینچی در بازارهای آمریکا ، اروپا ، و کشورهای استقلال یافته از فروپاشی اتحاد شوروی و نیز در ممالک شرق رکورد فروش را شکسته واز سال ۲۰۰۳ بازار را تسخیر کرده و فروشش حتی از مجموعه هری پاتر نیز پیشی گرفته است. تا می ۲۰۰۶‌ بیش از ۶۰ میلیون نسخه از این کتاب به فروش رسیده و به ۴۴ زبان (از جمله فارسی) ترجمه شده است. محبوبیت و شهرت این کتاب به جایی رسید که شرکت‌های مسافرتی در سرتاسر دنیا، تورهایی ایجاد کرده‌اند که حول وقایع این کتاب می‌گردد و شرکتهایی مثل شرکت «راوینچیز» مسابقاتی با استفاده از مفاهیم کتاب برپا کرده‌اند. در ضمن یک فیلم سینمایی و یک بازی ویدئوئی نیز بر اساس آن ساخته شده است.

هم زمان, بخصوص بخاطر موضوع جنجالی کتاب, مخالفت های بسیار متنوع و مختلفی نیز با آن صورت گرفت. این کتاب شدیداً علیه کلیسای کاتولیک، واتیکان، پاپ و گروه مذهبی اپوس دئی است و از همین رو گروه‌های مختلف مسیحی و اسلامی علیه آن واکنش نشان داده‌اند.

«کلمبیا پیکچرز» (متعلق به سونی) سریعا فیلمی بر اساس این کتاب تهیه کرد که در اواخر می ۲۰۰۶ به نمایش عمومی درآمد. آکیوا گلدسمن فیلمنامه این فیلم را نوشته است و ران هاوارد کارگردانی آن را به عهده دارد. تام هنکس نقش رابرت لنگدان، آدری تاتو نقش سوفی نوو و ایان مک کلن نقش لی تیبینگ را بازی می‌کنند.

و جالبتر اینکه در کشور نیمه بسته ای مثل چین همین کتاب رکورد فروش کتابهای خارجی را طی دو سال گذشته شکسته است.

البته به صرف رکورد فروش نمی توان قاطعانه در باره ی کیفیت نوآوری کتاب قضاوت کرد اما نباید کتمان کرد که خود همین مسئله یکی از فاکتورهای مهم در داوری است. واقعا" دلیل اینهمه سروصدای ایجاد شده پیرامون "راز داوینچی " چیست؟ در این نوشته کوشش خواهیم کرد تا حد امکان به این سوال پاسخ دهیم.

قبل از هر چیز به جا خواهد بود در خصوص مولف و سایر آثار وی حقایقی را بیان کنیم.

دن براون در سال 1965 در اگزتر،نیو همپشایر  ایالات متحده آمریکا متولد و بزرگ شده‌است. او فرزند ارشد خانواده براون است. مادر او، کانستنس (کُنی) موسیقی دان حرفه‌ای بود که در کلیسا اُرگ می‌نواخت. پدر او، ریچارد جی براون پرفسور ریاضی برجسته بود که از سال ۱۹۶۲(میلادی) تا ۱۹۷۸(میلادی) در دبیرستان Phillips Exeter Academy تا دوران بازنشستگی تدریس میکرد. Phillips Exeter Academy یک دبیرستان شبانه روزی است که معلمان جدید باید مدتی را در محل دبیرستان زندگی میکردند بنابراین براون و برادران و خواهرانش از نظر ادبیات پیشرفت زیادی کردند.براون بعد از فارغ التحصیلی ، رهسپار کالیفرنیا شد و فعالیت ترانه سرایی و خوانندگی خود را شروع کرد و چندین دیسک فشرده از آهنگهای خود را انتشار داد.براون در سال 1993 به همپشایر بازگشت و در کالج آمخرست به تدریس زبان انگلیسی پرداخت.

درسال 1998 اولین گامهای داستان نویس را با نوشتن " قصر اعداد" آغاز و همزمان علاقمندی خود را به فلسفه ، تاریخ ادیان و کریپتوگرافی نشان می دهد. در داستان قصر اعداد موضوع پیرامون خنثی کردن ویروسی خطرناک است که وارد سیستم کامپیوتری سیا شده است.

نوشته های بعدی دن براون هم از اینگونه ژانرها پیروی می کنند.رمان " شیاطین و فرشتگان" در سال 2000 در باره ی مبارزه با تروریستهایی است که می خواهند واتیکان را منفجر کنند.در این مبارزه قهرمانان روشنفکر با استفاده از "آنتی ماده " که خود ماده ای جدید است تروریستها را شکست می دهند. کتاب " راز داوینچی " در واقع ادامه ی همین کتاب " شیاطین و فرشتگان" و ماجراهای پرفسور لینگدان است که در سال 2003 منتشر شد. براون علاوه بر اینها به فعالیت ژورنالیستی خود در نشریات " نیویورک تایمز" ، " فوربس " ، " پیپل" ، " نیویورکر" ، و... بلاوقفه ادامه می دهد. گرچه سه رمان قبلی دن براون به اندازه ی " راز داوینچی" موفق نبودند و خواندن آنها برای درک دنیای ذهنی نویسنده ضروری است.

قبل از تحلیل و نقد " راز داوینچی "باید خاطر نشان کنم که بطور کلی در رمانهای دن براون به لحاظ موضوع هیچ المنت غیر عادی و جدیدی نیست . قبل از براون در این ژانرها نویسندگانی قلم زده و طبع خود را آزموده اند. از جمله امبرتو اکو بنیانگزار سبک " کارآکاهی روشنفکر "و خیل عظیم نویسندگان قبل از براون آثاری را خلق کرده اند. باید اعتراف کرد که آثار آنها هم به لحاظ مضمون و نگاه فلسفی و استیلی  و هم از دید اندیشه و ایده بسیار بالاتر از " راز داوینچی " براون هستند. برای مثال رمان " نام من قرمز" اثر اورهان پاموک ، " کرونیکای کشیش کادفائل" اثر الویس پترسون ، مجموعه سریالی" سرگذشت ارست فاندورین" اثر بوریس اکو ، " لوح فلامند"، " کلوب دما یا سایه ی ریشیلیو" اثر آرتورپرس رورت ، " گریفون" اثر آلفرد کوند، " خواب سیپیون" اثر یان پیر ، " هشت" اثر کاترین نویل، " یادداشت مرگ"اثر ژوزف دی. آگاتا و سایر رمانها از اینجمله اند. هر چند همه ی این رمانها دارای استتیک های نوین و جذابی هستند اما همه ی آنها به لحاظ داشتن موضوعی مشابه مشترکند. از نظر موضوع همه ی آنها به این ترتیب هستند که : شیء تاریخی و عتیقه ی باارزشی کشف می شود ( برای مثال شطرنج قدیمی، تابلویی اسرار آمیز، دستنوشته ای مرموز و .. ) قهرمان داستان اقدام به کشف راز آنها می کند و در این مرحله عوامل و دشمنانی ناشناخته وارد ماجرا می شوند و قتلهای مرموز رخ می دهد ، شیء ارزشمند ربوده می شود و در پایان قهرمان داستان با نابود و یا دستگیرکردن دشمنان  همه ی معماها و اسرار را می گشاید و داستان به خوبی و خوشی به اتمام می رسد. بطور کلی در ژانرها ی تاریخی و یا " کارآگاهی روشنفکرانه" ارزش داستان نه در یافتن موضوعی بدیع و اورژینال بلکه در این است که نویسنده تا چه حد توانسته حقایق علمی – فرهنگی را در موضوعی عادی و پیش پا افتاده وارد کند و از آنها بهره بگیرد. و باید اعتراف کرد که تاکنون هیچ نویسنده ای نتوانسته از مرز آفرینشهای بنیانگزار این سبک یعنی امبرتواکو فراتر رود.

برگردیم به موضوع اصلی. همچنانکه گفتیم رمانهای دیگر دن براون هیچ کیفیت بخصوص و متمایز کننده ای ندارند. در " قصر شماره دار" کارآگاه تا دلتان بخواهد اطلاعات مربوط به علم الکترون را در اختیار خواننده قرار می دهد.درست مثل همین سریال تلویزیونی"جواهری در قصر" که اطلاعات آشپزی و گیاهی و دارویی را به خورد بیننده می دهد. در داستان " شیاطین و فرشتگان " براون با پیگیری موضوعی مشابه در خصوص مبارزه ی کلیسای کاتولیک با علوم عقلی انبوهی از اطلاعات و فاکتهای تاریخی را در اختیار خواننده قرار می دهد و  با اطمینان میتوان گفت که اگر رمان راز داوینچی نبود براون حتی نمی توانست خود را به رده ی نویسندگان ذکر شده در بالا برساند. به همین دلیل ضرورتی به پرداختن بیشتر در خصوص رمانهای دیگر نویسنده نمی بینیم و وارد موضوع اصلی بحث یعنی رمان " راز داوینچی " می شویم.

خلاصه ی داستان:

ماجرای داستان حول نظریه ی خاصی در مورد تاریخ مسیحیت می‌گردد که پیش از این کتاب نیز در موردش بطور مبسوط بحث شده است و تاریخ‌دانانی با آن موافقند. کتاب «خون مقدس، جام مقدس» منبع اصلی براون برای این تئوری‌ها بوده است. طبق این تئوری عیسی مسیح با مریم مجدلیه ازدواج کرده و صاحب فرزند شده است و کلیسای کاتولیک و واتیکان با اطلاع از این قضایا قصد در پنهان کردن آن‌ها داشته‌اند. در ضمن «جام مقدس» نه یک شیئی بلکه خود مریم مجدلیه است. تئوری‌های مختلف دیگری نیز در این کتاب وجود دارند: مثلاً این‌که لئوناردو داوینچی هم‌جنس‌باز بوده است و نقاشی معروف «مونالیزا» در واقع پرترهٔ داوینچی از خودش به شکل یک زن است.

داستان کتاب در کشورهای فرانسه و انگلستان و در بعضی اماکن مشهور این دو کشور مثل موزهٔ لوور و صومعهٔ وست‌مینیستر می‌گذرد.

داستان کتاب در مورد تلاش‌های رابرت لنگدان،استاد نمادشناسی مذهبی دانشگاه هاروارد، برای حل ماجرای قتل مرموز ژاک سونیر، رئیس موزهٔ لوور پاریس، است. عنوان کتاب نیز به این‌جا برمی‌گردد که بدن سونیر در حالی یافت می‌شود که برهنه است و همچون نقاشی مشهور داوینچی از آناتومی انسان ژست گرفته است و پیغامی رمزی نیز در کنارش نوشته شده است.

پنج ماه پیش از شروع داستان، واتیکان به اسقف آرینگاروسا، رهبری یک فرقة مسیحی تندرو و مبتنی بر ریاضت های سنگین جسمانی موسوم به اپوس دئی (یعنی: کار خدا) اعلام می کند که می خواهد دست از حمایت از این فرقه بردارد و 20 میلیون یوروی اهدایی فرقه را هم پس خواهد داد. فردی موسوم به استاد که در اصل قصد تخریب وجههٔ کلیسا و اپوس دئی را دارد، به اسقف پیشنهاد می دهد در ازای 20 میلیون، جام مقدس گمشدهٔ عیسی را در اختیارش بگذارد تا اپوس دئی قدرت و محبوبیت زیادی پیدا کند. ولی در حقیقت با استفاده از یکی از نیروهای اسقف به قتل اعضای دیر صهیون که مخالفان قدیمی کلیسا و حافظان جام مقدس هستند، می پردازد تا خودش بتواند جام را به دست بیاورد.

استاد اعظم دیر صهیون که رئیس موزه لوور است پیش از مرگ، اسرار یافتن جام را به نوه اش (سوفی) منتقل می کند و از او می خواهد از تاریخ دانی آمریکایی (رابرت لنگدان) کمک بخواهد. این دو با وجود تعقیب بی امان پلیس و نیروهای استاد ، مرحله به مرحله به جام مقدس نزدیک می شوند و در این راه از یک تاریخ دان انگلیسی (تیبنیگ) هم کمک می گیرند که در نهایت معلوم می شود خود استاد است. نهایتا پرنسس سوفی خانوادة گمشده اش را پیدا می کند و لنگدان هم جام مقدس را؛ و تازه، همدیگر را هم پیدا می کنند.

 شخصیت ها

• ژاک سونیر (Jacques Sauniere) موزه داری است که ریاست موزه لوور را به عهده دارد. وی یکی از مشهورترین کسانی است که دربارهٔ ایزدبانو تحقیق می کنند و نمادهای بسیاری را درمورد او می شناسد . هم چنین تعداد زیادی از مجسمه ها و نمادهای باستانی مربوط به مام زمین یا الههٔ مادر را در موزه لوور جمع اوری کرده است . هم چنین طرح های ساخته نشدهٔ داوینچی را با چوب ، سنگ و فلز به صورت کاملاً حرفه ای می سازد . وی استاد اعظم دیر صهیون و یکی از 4 نفری است که مکان واقعی اختفای اسناد سری دیر صهیون (اخوت) را می داند . این اسناد ثابت می کنند که مسیح با مریم مجدلیه ازدواج کرده و از او صاحب فرزند شده است و نسل او تا به امروز ادامه یافته است .

• پروفسور رابرت لنگدان (Robert Langdon (استاد نماد‌شناسی مذهبی در دانشگاه هاروارد و یکی از مطرح‌ترین استادان نمادشناسی مذاهب است که برای ایراد یک سخنرانی در مورد نمادهای کفرآمیز که در کلیساهای جامع جهان به کار رفته، به پاریس دعوت شده است. وی از سوی پلیس فرانسه متهم به قتل ژاک سونیر می شود و در حال فرار از دست پلیس قضایی فرانسه ، راز مرگ او و مکان اختفای اسناد را کشف می کند .

• بژو فاش (Bezu Fache) رئیس بدخلق پلیس مخفی پاریس (DCPJ) است. وی فردی چهارشانه، تنومند و تیره پوست شبیه به انسان‌های نئاندرتال و در عین حال به شدت زیرک، بیرحم و بسیار تیزبین است. موهای تیره اش با روغن زیاد رو به عقب شانه خورده اند، ابروانش گره خورده و دماغ نوک تیزی شبیه به دماغه یک کشتی جنگی است. زیردستانش او را گاو نر می‌‌نامند. وی به شدت با حضور زنان در اداره پلیس مخالف است و اعتقاد دارد که حضور زنان در اداره پلیس تمرکز مردها را بر هم می‌‌زند. وی سنجاق کراواتی دارد که همیشه آن را به کراواتش می‌‌زند. صلیبی نقره‌ای با سیزده عقیق سیاه، نمادی که به صلیب گوهرین مشهور است و نشانه مسیح و دوازده تن از حواریونش است.

• سوفی نوو (Sophie Neveu) کارآگاه رمزشناسی است که تحصیلاتش را در انگلستان به پایان رسانده و اکنون به عنوان متخصص رمزشناسی در پلیس فرانسه مشغول به خدمت است. او فردی بسیار چابک و تیز هوش است که تعلیمات پدربزگش او را در گشودن رازها توانی شگفت انگیز داده است. در داستان ما در می یابیم پدربزرگ او کسی نیست جز ژاک سونیر رییس موزهٔ لوور. بعدها معلوم می‌شود که او از نوادگان عیسی مسیح و مریم مجدلیه است.

• اسقف مانوئل آرینگاروسا در جوانی کشیشی تهی دست بود و اکنون در مقام مسئول کل «اپوس دئی» است، او فردی شدیدا جاه طلب است. او در پی چیزی است که در صورت به دست آوردنش موقعیت خود را در واتیکان برای همیشه تثبیت خواهد کرد و حتی خود پاپ نیز در دستانش قرار خواهد گرفت. وی به دنبال اطلاع یافتن از وجود سنگ تاج به طمع می‌‌افتد، طمعی که او را تا پای مرگ می‌‌کشاند.

• سیلاس نمونه بارز یک عنصر مذهبی بنیادگرا و متحجر است. اوست که به دستور استاد و با هدایت اسقف آرینگاروسا دست به قتل سونیر و سه تن دیگر زده است. او به دنبال سنگ تاج دست اندرکار آدمکشی‌های بیشتر است. برای او کشتن انسان‌ها یک فریضهٔ مقدس است . وی طبق تعلیمات اپوس دئی ریاضت جسمی را با بستن پابندی میخ دار به خود اعمال می کند و خود را با طناب گره داری شلاق می‌‌زند تا گناهش پاک شود.

• لی تیبینگ، پژوهشگر و مذهب‌شناس معروف انگلیسی ، تاریخ دان سلطنتی بریتانیا ، دارای عنوان «سر» که شخصیتی بسیار «انگلیسی» دارد و چای ارل گری با لیمو می نوشد . با دو عصای آلومینیومی و پابندهای فلزی راه می رود و بسیار مرفه و پولدار است . در تمام عمر در مورد جام مقدس و مکان اختفای اسناد تحقیق کرده است و می خواهد با افشای حقیقت ، جهان را به فریب دوهزارسالهٔ کلیسا آگاه کند . (ویکی پدیا)

اولا" باید بگویم که در این اثر پرسروصدا  از نظر موضوع هیچ چیز غیرعادی وجود ندارد. همان قتلهای معمایی ، همان چیستان های مرسوم ، همان ترس باشکوه ، همان تشکیلاتهای مخفی ، باز هم مثل همیشه قاتل دیوانه و پایان شیرین و شاد. تفاوت مسئله اینجاست که قتل نه در کوچه پس کوچه های هراس انگیز و تاریک پاریس بلکه در عمارت مشهور موزه ی لوور اتفاق می افتد. چیستانهای مربوط به مسیحیت قرون وسطی ، واتیکان معظم ،"اپوس دئی"و "دیر صهیون" به همراه بحث های گزنده در خصوص ماهیت و تاریخ مسیحیت ، جنبه های پارادوکسیکال آن و جنبه های نامکشوف هنرهای ظریف سده های میانه ی اروپاست.

این موضوعات صد البته مزیتهای این اثر است اما برای اینهمه قال و مقال در حول این کتاب کفایت نمی کند.اگر چنین است پس سبب اینهمه موفقیت کتاب چیست؟دن براون در این کتاب کدام مسئله را محور کتاب قرار داده است؟ اصلی ترین موضوع مورد بحث در این کتاب مسئله ازلی و ابدی " مبارزه ی ذاتی زنان و مردان " است. در این کتاب اصرار دن براون بر این است که زنان پیش از مردان خلق شده اند و نسبت به مردان برتری دارند. تنها از این نقطه نظر است که دن براون از پیشکسوتان خود متمایز می شود.  بیایید نظری به داستان بیاندازیم: محل وقوع اتفاقات آغازین داستان در موزه ی لوور و با مرگ ژستیک  ژاک سونیر ، رئیس موزه و جمله ای نامفهوم بر دیوار آغاز می شود.حوالی ظهر روزی که سونیر به قتل می رسد استاد نماد شناس آمریکایی برای دیدار با سونیر وارد پاریس می شود . از طرف دیگر نوه ی زیبارو و جوان سونیر نیز وارد ماجرا می شود. پایان داستان از همین ابتدا لو می رود (کاملا" می شود حدس زد  که این دو زوج جوان و فمینیست در پایان داستان محاط در غوغای مارش مندلسی کلیسا خانواده ی خوشبخت فمنیستی را تشکیل خواهند داد). این دو زوج از هنرهای زیبای قرون وسطی اطلاعات مبسوط دارند برای کشف چیستان بابای مرحوم وارد عمل می شوند. اولین چیستان ژست مونالیزایی سونیر قبل از مرگش است. آن مرحوم که با داشتن دو گلوله در شکم خود را به مقابل تابلوی مونالیزا رسانده و لخت مادر زاد مقابل چشمان خجالتی و معصوم شاهکار هنری داوینچی جان به جان آفرین تسلیم می کند. هدف از اینهمه مقدمه چینی این است که دن براون نمی خواهد سونیر راز نهانی خود را به گور ببرد. اما راحت ترین راه حل برای سونیر زنگ زدن به نوه ی خود از طریق موبایلش و گفتن همه ی رازها بود. آنوقت می دانید چه اتفاقی می افتاد؟ دن براون میلیونر نمی شد. زود قضاوت نکنید!... امکان تماس با تلفن همراه در داخل موزه ی لوور وجود ندارد. ( باور کردید؟ ). دن براون با خلق صحنه های باشکوه و هول انگیز و گاه و بیگاه با تکرار شعارهای فمینیستی خواننده را گام به گام همراه با معماهای خنده آوری که هر کسی با کمی عقل و شعور می توانست از آنها اجتناب کند. مثلا" اگر به جای سونیر آدمی معمولی بود و در معرض آنهمه خطر قرار داشت اسرار خود را در جایی برای نوه ی خود به امانت می گذاشت و سفارش می کرد که در صورت مردن به دست نوه اش برسد. امانتداری که یکی از بنیانهای خدشه ناپذیر جهان مالی سرمایه داری است و نمونه بانکها تنها یک نمونه از آن هستند.  بتدریج که داستان پیش می رود قضیه ی " دیر صهیون " که تشکیلاتی رمزی و مخفی است پیش می آید که دن براون  با مطرح کردن قضیه ی مریم مجدلیه و ازدواج مسیح با وی به ستم تاریخی دو هزار ساله بر زنان می پردازد که باید از طریق یکی از زنان منسوب به نسل جدید عیسی  پایان پذیرد. فرو کاستن ستم تاریخی بر زنان به کدهای مذهبی صرف و بدون پرداختن به مسائل اقتصادی ، فرهنگی، اجتماعی خاک پاشی به چشم خواننده در پوشش عبارات شیک و شعاری است. مثلا" طرح تلویحی این مسئله که چرا تاکنون هیچ زنی به مقام پاپ اعظمی نرسیده است . البته کلیسای مسیحی با زیر نظر داشتن جریانات دست به عمل می زند و با به قتل رساندن عده ای می خواهد از برملا شدن راز مریم مجدلیه جلوگیری کند. دن براون با طرح مطالبی فمنیستی پیرامون تابلوهای دیگر مربوط به آن دوران دست به موضوعات زنانه پسندی می گذارد که بیشتر به کار تبرئه ی بخشی از اندیشه ی دینی می آید.
در پایان خوش داستان علاوه بر محبوس و گرفتار شدن دشمنان و غلبه ی قهرمانان معلوم می شود که سونیر نه تنها سرکرده " دیر صهیون " بلکه آخرین سلاله ی عیسی مسیح بوده و به تبع سوفی زیبا همان زنی است که قرار است حقوق به یغما رفته ی تاریخی زنان را به جامعه زنان به ارمغان آورد. به قول  ما تورکها دن براون در پایان داستان " مص..مص دئیینجه،  دئییر مصطفا" و پس از کلی اتهام بستن به کلیسای مسیحی می خواهد نشان دهد که چون از ابتدای تاریخ که مردان اداره ی امور جوامع را در دست داشته و موجب جنگها ، فجایع انسانی و محیطی و کشتارها و ستمهای بیشمار شده اند لاجرم لیلقت اداره ی جوامع را ندارند و لازم است که من بعد زنان سکان هدایت را به دست بگیرند. چون زنان قبل از هر چیز مادرند و مهر و محبت مادرانه اجازه ی جباریت و ستمگری به آنها نمی دهد. 
و به این ترتیب شعار اصلی فمنیستها که همانا لیاقت ذاتی زنان است مطرح می شود. فمنیستها از لابه لای سطور این کتاب فاکتهای تاریخی برای اثبات ادعاهای خود استخراج می کنند و تخلیات ذهنی دن براون اینک به سلاح تهاجمی فمنیستها تبدیل شده است. اینکه این فاکتها از نقطه نظر تاریخی تا چه اندازه واقعیت دارند، چندان قابل اعتنا نیست. البته از اینهمه نباید چنین استنباط کرد که " راز داوینچی " حاصل قلم نویسنده ای بی استعداد است . شاید بهترین پاسخ را دختری بی نام در یکی از سایتهای اینترنتی که به نقد این کتاب پرداخته و به آن حمله کرده بود داد: " اگر می توانید این گوی و این میدان . بفرمایید داستانی مثل آن بنویسید و نبض زمانه را به دست بگیرید".

( در تنظیم این مقاله از ویکی پدیا و نشریه کورپو و سایت آرت یازار استفاده شده است . با سپاس از همه ی آنها.)